Now a days India needs Thinkers And Leaders.

Wake Up India

Unite, Be Strong.

ખાક કરું, રાખ કરું,

પોતાને જાણવા બેંગકોક ફરું,

નિયમોના ટુકડા કરું,

સરકારને બદનામ કરું, ખાક કરું…

ખાક કરું, રાખ કરું,

યુવાને દિશાહિન કહું,

બેંગ્લોર જઇને વાત કરું,

પોતાને જ હાસ્યપાત્ર કરું, ખાક કરું…

ખાક કરું, રાખ કરું,

જનતાને ભવિષ્ય દેખાડું,

ભ્રષ્ટાચારીને દોસ્ત બનાવું,

સાન-ભાન છે નહી તો પણ, રાખ કરું…

આમ તો કવિતાના નાયક વિશે તો આપને ખ્યાલ આવી જ ગયો હશે એટલે ફોડ પાડવાનો કોઇ અર્થ નથી. પણ વાત એ છે કે પ્રબુદ્ધોની સંખ્યા પ્રબળ હોવાં છતાં અભણ અને ક્રિમિનલ રેકોર્ડ ધરાવતા લોકો રાજ કરે છે. આટલા વર્ષોથી ભારતમાં રહેવા છતાં જે કાગળ પર જોયા વગર બોલી નથી શકતા એ લોકો દેશના વિકાસની વાતો કરે છે. અરે, એક ગુજરાતી જો ૧ વર્ષ મહારાષ્ટ્રમાં રહે તો તેને મરાઠી આવડી બોલતા જાય. પણ ઘણી વાર ભુલો આપણી જ હોય છે. પણ દરેક વખતે નહી. પોતાના નજીવા સ્વાર્થ ખાતર દેશને બુઠ્ઠી માનસિકતા ધરાવતા લોકોને સોંપી દઇયે છીયે.

આ વાત આમ તો ચુંટણી વખતે વધુ અપેક્ષિત હોત, પણ એ અલગ મુદ્દો છે જેની અત્યારે ચર્ચા મહત્વની નથી. જે મહત્વનું છે એ એ છે કે આપણે નેતાઓની આ ટુંકી અને સ્વાર્થલક્ષી રાજનીતીને સમજતા ક્યારે થઇશું? ક્યારે ગાડરીયા પ્રવાહમાંથી બહાર નીકળીને પોતાનો રસ્તો ચાતરશું? વાત ટુંકી છે, પણ અસર ઘણી લાંબી છે. એક દિવો આખા વિશ્વને દિપાવી શકે છે. આ દિવો પેટાવો અને આગળ ધપાવો. બ્લોગના શિર્ષકને સાર્થક કરો એ જ આશા સાથે, જય હિંદ.  

~ Uday Bhatt ( પથીક )